درباره

گزیده اشعار / اشعار عارفانه / اشعار عاشقانه


(( وبلاگ اشعار ))
پنجره ای به سوی برگزیده ها

دسته بندي ها

جستجو

امکانات


عضویت در گروه تلگرامی شعر و ادب پریشان

http://tab.blogsazan.com/

-----------------------------


برچسب‌ها: ,
نوشته شده در شنبه 20 مرداد 1397 ساعت 7:46 توسط : اشعار فاطمه | دسته : | بازدید

  • آمد شهر صیام، سنجق سلطان رسید

    دست‏ بدار از طعام مایده جان رسید

    جان ز قطعیت ‏برست، دست طبیعت ‏ببست

    قلب ضلالت ‏شکست لشکر ایمان رسید

    لشکر «والعادیات‏»  دست ‏به یغما نهاد

    ز آتش «و الموریات‏» نفس به افغان رسید

    البقره راست ‏بود موسی عمران نمود

    مرده از و زنده شد چونک به قربان رسید

    روزه چون قربان ماست زندگی جان ماست

    تن همه قربان کنیم جان چون به مهمان رسید

    صبر چو ابریست ‏خوش، حکمت ‏بارد ازو

    زانک چنین ماه صبر بود که قرآن رسید

    نفس چون محتاج شد روح به معراج شد

    چون در زندان شکست جان بر جانان رسید

    پرده ظلمت درید، دل به فلک بر پرید

    چون ز ملک بود دل باز بدیشان رسید

    زود از این چاه تن دست‏ بزن در رسن

    بر سر چاه آب گو: یوسف کنعان رسید

    عیسی چو از خر برست گشت دعایش قبول

    دست‏بشو کز فلک، مایده و خوان رسید

    دست و دهان را بشو، نه بخور و نی بگو

    آن سخن و لقمه جو، کان به خموشان رسید

    شعر درباره ماه رمضان

     

    می‏بسازد جان و دل را بس عجایب کان صیام

    گر تو خواهی تا عجب گردی، عجایب دان صیام

    گر تو را سودای معراجست ‏بر چرخ حیات

    دانک اسب تازی تو هست در میدان صیام

    هیچ طاعت در حبان آن روشنی ندهد تو را

    چونک بهر دیده دل کوری ابدان صیام

    چونک هست این صوم نقصان حیات هر ستور

    خاص شد بهر کمال معنی انسان صیام

    چون حیات عاشقان از مطبخ تن تیره بود

    پس مهیا کرد بهر مطبخ ایشان صیام

    چیست آن اندر جهان مهلکتر و خونریزتر

    بر دل و بر جان و جا خون خواره شیطان صیام

    خدمت‏خاص نهانی تیز نفع و زود سود

    چیست پیش حضرت درگاه این سلطان؟ صیام

    ماهی بیچاره را آب آنچنان تازه نکرد

    آنچ کرد اندر دل و جانهای مشتاقان صیام

    در تن مرد مجاهد در ره مقصود دل

    هست ‏بهتر از حیوة صد هزاران جان صیام

    گرچه ایمان هست مبنی بر بنای پنج رکن

    لیک و الله هست از آنها اعظم الارکان صیام

    لیک در هر پنج پنهان کرده قدر صوم را

    چون شب قدر مبارک هست‏خود پنهان صیام

    سنگ بی قیمت که صد خروار ازو کس ننگرد

    لعل گرداند چو خورشید درون کان صیام

    شیر چون باشی که تو از روبهی لرزان شوی

    چیره گرداند تو را بر بیشه شیران صیام

    بس شکم خاری کند آنکو شکم خواری کند

    نیست اندر طالع جمع شکم خواران صیام

    خاتم ملک سلیمانست‏یا تاجی که بخت

    می‏نهد بر تارک سرمای مختاران صیام

    خنده صایم به است از حال مفطر در سجود

    زانک می‏بنشاندت بر خوان الرحمن صیام

    در خورش آن بام تون، از تو به آلایش بود

    همچون حمامت ‏بشوید از همه خذلان صیام

    شهوت خوردن ستاره نحس دان تاریک دل

    نور گرداند چو ماهت در همه کیوان صیام

    هیچ حیوانی تو دیدی روشن و پر نور علم

    تن چون حیوانست مگذار از پی حیوان صیام

    شهوت تن را تو همچون نیشکر در هم شکن

    تا درون جان ببینی شکر ارزان صیام

    قطره تو، سوی بحر کی توانی آمدن؟!

    سوی بحرت آورد چون سیل و چون باران صیام

    پای خود را از شرف مانند سر گردان به صوم

    زانک هست آرامگاه مرد سر گردان صیام

    خویشتن را بر زمین زن درگه غوغای نفس

    دست و پایی زن که بفروشم چنین ارزان صیام

    گرچه نفست رستمی باشد مسلط بر دلت

    لزر بر وی افکند چون بر گل لرزان صیام

    ظلمتی کز اندرونش آب حیوان می‏زهد

    هست آن ظلمت‏به نزد عقل هشیاران صیام

    گر تو خواهی نور قرآن در درون جان خویشتن

    هست ‏سر نور پاک جمله قرآن صیام

    بر سر خوانهای روحانی که پاکان شسته‏اند

    مر تو را همکاسه گرداند بدان پاکان صیام

    روزه چون روزت کند روشن دل و صافی روان

    روز عید وصل شد را ساخته قربان صیام

    در صیام ار پا نهی شادی کنان نه با گشاد

    چون حرامت و نشاید پیش غنا کان صیام

    زود باشد کز گریبان بقا سر بر زند

    هر که در سر افکند ماننده دامان صیام

    نوشته شده در دوشنبه 24 تير 1392 ساعت 11:42 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 502 بازدید
  • [ادامه مطلب] []

  • هله نومید نباشی که تو را یار براند   گرت امروز براند نه که فردات بخواند
    در اگر بر تو ببندد مرو و صبر کن آن جا   ز پس صبر تو را او به سر صدر نشاند
    و اگر بر تو ببندد همه ره‌ها و گذرها   ره پنهان بنماید که کس آن راه نداند
    نه که قصاب به خنجر چو سر میش ببرد   نهلد کشته خود را کشد آن گاه کشاند
    چو دم میش نماند ز دم خود کندش پر   تو ببینی دم یزدان به کجا هات رساند
    به مثل گفتم این را و اگر نه کرم او   نکشد هیچ کسی را و ز کشتن برهاند
    همگی ملک سلیمان به یکی مور ببخشد   بدهد هر دو جهان را و دلی را نرماند
    دل من گرد جهان گشت و نیابید مثالش   به کی ماند به کی ماند به کی ماند به کی ماند
    هله خاموش که بی‌گفت از این می همگان را   بچشاند بچشاند بچشاند بچشاند
    نوشته شده در يکشنبه 3 شهريور 1392 ساعت 23:19 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 438 بازدید
  • []

  • آنچه معشوق است صورت نیست آن

    خواه عشق این جهان، خواه آن جهان

    آنچه بر صورت, توعاشق گشته‌ای

    چون برون شد جان چرایش هشته ای

    مولانا به ما می‌آموزد که عاشق شادترین موجود هستی است . او هرگز از هیچ چیز دلگیر نمی‌شود .او بهزیبایی دریافته است که آدمی معشوق خداوند است و عشق ، نخست از آن سر بوده است و سپسما آن درس را آموختیم . این موضوع را از لحن خاص مولانا که خدا را رفیق خود می‌داندهویدا است . در جایی می‌فرماید :
    آمده‌ام که تا به خود گوش کشانکشانمت /بی دل و بی خودت کنم در دل و جان نشانمت
    آمده‌ام بهار خوش ،پیش تو ای درخت گل / تا که کنار گیرمت ، خوش خوش و مِی فشانمت

    نوشته شده در سه شنبه 2 مهر 1392 ساعت 14:30 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 370 بازدید
  • []

  • طواف کعبه دل کن اگر دلی داری   دلست کعبه معنی تو گل چه پنداری
    طواف کعبه صورت حقت بدان فرمود   که تا به واسطه آن دلی به دست آری
    هزار بار پیاده طواف کعبه کنی   قبول حق نشود گر دلی بیازاری
    بده تو ملکت و مال و دلی به دست آور   که دل ضیا دهدت در لحد شب تاری
    هزار بدره زرگر بری به حضرت حق   حقت بگوید دل آر اگر به ما آری
    که سیم و زر بر ما لاشیست بی‌مقدار   دلست مطلب ما گر مرا طلبکاری
    ز عرش و کرسی و لوح قلم فزون باشد   دل خراب که آن را کهی بنشماری
    مدار خوار دلی را اگر چه خوار بود   که بس عزیر عزیزست دل در آن خواری
    دل خراب چو منظرگه اله بود   زهی سعادت جانی که کرد معماری
    عمارت دل بیچاره دو صدپاره   ز حج و عمره به آید به حضرت باری
    کنوز گنج الهی دل خراب بود   که در خرابه بود دفن گنج بسیاری
    کمر به خدمت دل‌ها ببند چاکروار   که برگشاید در تو طریق اسراری
    گرت سعادت و اقبال گشت مطلوبت   شوی تو طالب دل‌ها و کبر بگذاری
    چو همعنان تو گردد عنایت دل‌ها   شود ینابع حکمت ز قلب تو جاری
    روان شود ز لسانت چو سیل آب حیات   دمت بود چو مسیحا دوای بیماری
    برای یک دل موجود گشت هر دو جهان   شنو تو نکته لولاک از لب قاری
    وگر نه کون و مکان را وجود کی بودی   ز مهر و ماه و ز ارض و سمای زنگاری
    خموش وصف دل اندر بیان نمی‌گنجد   اگر به هر سر مویی دو صد زبان داری
    نوشته شده در پنجشنبه 4 مهر 1392 ساعت 11:33 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 354 بازدید
  • []

  •  

    اندر دل من درون و بیرون همه او است

    اندر تن من جان و رگ و خون همه اوست

    اینجای چگونه کفر و ایمان گنجد

    بی‌چون باشد و جود من چون همه اوست

    نوشته شده در سه شنبه 9 خرداد 1396 ساعت 12:44 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 238 بازدید
  • []

  • یک لحظه و یک ساعت دست از تو نمی‌دارم
                              زیرا کـــــه تویـــی کارم زیرا کــــــــه تویی بارم
    از قنــــــد تو می نوشم با پنــد تو می کوشم
                              من صیــــد جگـــــرخسته تو شیر جـــگرخوارم
    جـــــان من و جان تو گویی که یکی بوده‌ست
                              سوگنـــــد بدین یک جـــــــان کز غیر تو بیزارم
    از باغ جــــــمال تو یک بنــــــــــد گیــــاهم من
                              وز خلـــــــعـــــت وصــــــل تو یک پـاره کلهوارم
    بر گرد تو این عــــــــالم خار سر دیـــــوار است
                             بر بوی گل وصلت خــــاری است که می خارم
    چون خـــار چنین باشد گلـــــزار تو چون باشد 
                             ای خـــــــورده و ای برده اســـــــــرار تو اسرارم
    خورشید بود مـــه را بر چـــــرخ حریف ای جان
                             دانــــم که بنگـــــــذاری در مجــــــــلس اغیارم
    رفتــــــم بر درویشـــی گفتـــــــــا که خدا یارت
                             گویی به دعای او شد چون تو شهــــــی یارم
    دیدم همه عــــــــــالم را نقش در گرمـــــــــابه
                             ای برده تو دستارم هــــم سوی تو دست آرم
    هـــــــر جنس سوی جنسش زنجیر همی‌درد
                             من جنس کیــــــم کاین جـــــا در دام گرفتارم
    گــــــرد دل من جانا دزدیده همـــــــی‌گـــــردی
                             دانم کـــــــــه چه می جویی ای دلبر عیّــــارم 
    در زیر قبــــا جـــــــــانا شمعی پنــــــهان داری
                             خواهی که زنی آتش در خــــــــــرمن و انبارم
    ای گلشن و گلــــــزارم وی صحّـــــــــت بیمارم
                             ای یوسف دیــــــدارم وی رونـــــــق بـــــــازارم
    تو گرد دلم گــــــــــردان من گــــــرد درت گردان
                            در دست تو در گــــــردش سرگشته چو پرگارم
    در شادی روی تو گـــــر قصّــــــه غــــــــم گویم
                             گر غـــــــــم بخورد خـــــــونم والله که سزاوارم
    بر ضرب دف حـــــــکمت این خلق همی‌رقصند
                              بی‌پرده تو رقصــــــــــــــــــد یـــک پرده نپندارم
    آواز دفت پنهان وین رقص جهـــــــــــــــــان پیدا 
                             پنهان بود این خارش هر جای که می خـــارم
    خامش کنم از غیــــــــــــــــــرت زیرا ز نبات تو 
                             ابر شکــــــرافشانم جز قنــــــــــــــــد نمی‌بارم
    در آبم و در خــــــــــاکم در آتــــــــش و در بادم
                              این چـــــــــــــــــار بگرد من اما نه از این چارم
    گه ترکم و گه هنـــــــدو گه رومی و گــه زنگی
                              از نقش تو است ای جـــــــــان اقرارم و انکارم

    مولوی

    برچسب‌ها: مولوی,اشعار مولوی
    نوشته شده در چهارشنبه 22 مرداد 1393 ساعت 16:17 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 322 بازدید
  • []

  • بیا کــز غیر تو بیــــزار گشتــــم  

     

    وگر خفتـــــــه بدم بیـــدار گشتم

    بیا ای جـــــان که تا روز قیــامت  

     

    مقیـــــم خــــــانه خمّـــار گشتم

    ز پر و بال خــود گل را فشـــــاند  

     

    به کوه قاف خود طیّـــــــار گشتم

    ترش دیدم جهانی را من از ترس  

     

    در آن دوشاب چــــون آچار گشتم

    عقیده این چنین سازید شیـرین  

     

    که من زین خمره شکّربار گشتم

    یکی چنـــــدی بریدم من از اغیار  

     

    کنون با خــــویشتن اغیار گشتم

    ز حال دیگران عبـــــرت گرفتــــم  

     

    کنون من عبـــــرة الابصار گشتم

    بیـا ای طالــــــب اسرار عـــــالم  

     

    به من بنگر که من اسرار گشتم

    بدان بسیـــار پیچید این سر من  

     

    که گـــــرد جبّه و دستار گشتم

    از آن محبـوس بودم همچو نقطه  

     

    که گـرد نقطه چون پرگار گشتم

         

    مولوی

    نوشته شده در پنجشنبه 23 مرداد 1393 ساعت 10:56 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 325 بازدید
  • []


  • مشرق و مغرب ار روم
     ور سوی آسمان شوم

    نیست نشان زندگی
    تا نرسد نشان تو

    مولوی

    برچسب‌ها: مولوی,اشعار مولوی
    نوشته شده در چهارشنبه 29 دی 1395 ساعت 11:36 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 333 بازدید
  • []


  • یارب تو مرا به نفس طناز مده
    با هر چه بجز توست مرا ساز مده

    من در تو گریزان شدم از فتنهٔ خویش
    من آن توام مرا به من باز مده

    مولانا

    برچسب‌ها: مولوی,اشعار مولوی
    نوشته شده در سه شنبه 14 دی 1395 ساعت 18:27 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 272 بازدید
  • []

  • نه مرادم نه مریدم

    نه پیامم نه کلامم

    نه سلامم نه علیکم

    نه سپیدم نه سیاهم

    نه چنانم که تو گویی
    نه چنینم که تو خوانی

    و نه آنگونه که گفتند و شنیدی

    نه سمائم نه زمینم

    نه به زنجیر کسی بسته‌ام و بردۀ دینم

    نه سرابم

    نه برای دل تنهایی تو جام شرابم

    نه گرفتار و اسیرم

    نه حقیرم

    نه فرستادۀ پیرم
    نه به هر خانقه و مسجد و میخانه فقیرم

    نه جهنم نه بهشتم

    چُنین است سرشتم

    این سخن را من از امروز نه گفتم، نه نوشتم

    بلکه از صبح ازل با قلم نور نوشتم...

    گر به این نقطه رسیدی

    به تو سر بسته و در پرده بگویــم

    تا کســی نشنـود این راز گهــربـار جـهان را

    آنچـه گفتند و سُرودنـد تو آنـی

    خودِ تو جان جهانی

    گر نهانـی و عیانـی
    تـو همانی که همه عمر بدنبال خودت نعره زنانی

    تو ندانی که خود آن نقطۀ عشقی

    تو خود اسرار نهانی

    تو خود باغ بهشتی

    تو بخود آمده از فلسفۀ چون و چرایی

    به تو سوگند

    که این راز شنیدی و نترسیدی و بیدار شدی در همه افلاک بزرگی

    نه که جُزئی

    نه که چون آب در اندام سَبوئی

    تو خود اویی بخود آی

    تا در خانه متروکۀ هرکس ننشـــینی و

    بجز روشنــی شعشـعۀ پرتـو خود هیچ نبـینـی

    و گلِ وصل بـچیـنی....

    نوشته شده در دوشنبه 21 مهر 1393 ساعت 23:11 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 264 بازدید
  • []


  • تو هر صُبحی
    جهان را نور بخشی،

    که جانِ
    جان خورشید سمایی...

    مولانا

    (وبلاگ اشعار tab)

    برچسب‌ها: مولوی,اشعار مولوی
    نوشته شده در شنبه 16 ارديبهشت 1396 ساعت 11:29 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 250 بازدید
  • []


  • عجب سروی
    عجب ماهی
    عجب یاقوت و مرجانی
    عجب جسمی
    عجب عقلی
    عجب عشقی
    عجب جانی
    عجب لطف بهاری تو!
    عجب میر شکاری تو!
    دران غمزه چه داری تو؟
    به زیر لب چه می‌خوانی؟

    مولانا

    نوشته شده در چهارشنبه 22 شهريور 1396 ساعت 14:58 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 183 بازدید
  • []


  • ای نور هر دو دیده
     بی‌تو چگونه بینم؟


    برچسب‌ها: مولانا,اشعار مولوی
    نوشته شده در دوشنبه 14 تير 1395 ساعت 1:40 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 748 بازدید
  • []


  • هشتم مهر ماه، سالروز بزرگداشت "#مولانا جلال الدین محمد بلخی" گرامی باد.


    آنکه بی‌باده کند
    جان مرا مست کجاست؟

    و آنکه بیرون کند از
    جان و دلم دست کجاست؟

    مولانا

    برچسب‌ها: مولوی,اشعار مولوی
    نوشته شده در پنجشنبه 8 مهر 1395 ساعت 18:26 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 262 بازدید
  • []


  • عمر که بی‌عشق رفت
      هیچ حسابش مگیر
    آب حیات است عشق
     در دل و جانش پذیر

    #مولانا 
    روز بزرگداشت حضرت مولانا

    برچسب‌ها: مولوی,اشعار مولوی
    نوشته شده در پنجشنبه 8 مهر 1395 ساعت 18:34 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 177 بازدید
  • []

  • برخاستن از جان و جهان  مشکل نیست  مشکل  ز سر کوی تو برخاستن است

    برخاستن از جان و جهان

    مشکل نیست

    مشکل

    ز سر کوی تو برخاستن است

    مولوی

    برچسب‌ها: مولوی,اشعار مولوی
    نوشته شده در يکشنبه 18 مهر 1395 ساعت 16:48 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار عاشقانه | 229 بازدید
  • []

  •  


    من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگو
    پیش من جز سخی شمع و شکر هیچ مگو
    سخن رنج مگو جز سخن گنج مگو
    ور از این بی‌خبری رنج مبر هیچ مگو
    دوش دیوانه شدم عشق مرا دید و بگفت
    آمدم نعره مزن جامه مدر هیچ مگو
    گفتم ای عشق من از چیز دگر می‌ترسم
    گفت آن چیز دگر نیست دگر هیچ مگو
    من به گوش تو سخن‌های نهان خواهم گفت
    سر بجنبان که بلی جز که به سر هیچ مگو
    قمری جان صفتی در ره دل پیدا شد
    در ره دل چه لطیف است سفر هیچ مگو
    گفتم ای دل چه مه‌ست این دل اشارت می‌کرد
    که نه اندازه توست این بگذر هیچ مگو
    گفتم این روی فرشته‌ست عجب یا بشر است
    گفت این غیر فرشته‌ست و بشر هیچ مگو
    گفتم این چیست بگو زیر و زبر خواهم شد
    گفت می‌باش چنین زیر و زبر هیچ مگو
    ای نشسته تو در این خانه پرنقش و خیال
    خیز از این خانه برو رخت ببر هیچ مگو
    گفتم ای دل پدری کن نه که این وصف خداست
    گفت این هست ولی جان پدر هیچ مگو
            دیوان شمس غزل شماره 2219

    نوشته شده در پنجشنبه 22 مهر 1395 ساعت 11:26 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار عارفانه | 156 بازدید
  • []

  •  

    اگر تو عاشقی غم را رها کن

    عروسی بین و ماتم را رها کن

    تو دریا باش و کشتی را برانداز

    تو عالم باش و عالم را رها کن

    چو آدم توبه کن وارو به جنت

    چه و زندان آدم را رها کن

    برآ بر چرخ چون عیسی مریم

    خر عیسی مریم را رها کن

    وگر در عشق یوسف کف بریدی

    همو را گیر و مرهم را رها کن

    وگر بیدار کردت زلف درهم

    خیال و خواب درهم را رها کن

    نفخت فیه من روحی رسیده‌ست

    غم بیش و غم کم را رها کن

    مسلم کن دل از هستی مسلم

    امید نامسلم را رها کن

    بگیر ای شیرزاده خوی شیران

    سگان نامعلم را رها کن

    حریصان را جگرخون بین و گرگین

    گر و ناسور محکم را رها کن

    بر آن آرد تو را حرص چو آزر

    که ابراهیم ادهم را رها کن

    خمش زان نوع کوته کن سخن را

    که الله گو اعلم را رها کن

    چو طالع گشت شمس الدین تبریز

    جهان تنگ مظلم را رها کن

    نوشته شده در پنجشنبه 22 مهر 1395 ساعت 11:46 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 197 بازدید
  • []


  • گر شاخه ها دارد تری
    ور سرو دارد سروری

    ور گل کند صد دلبری
    ای جان !
    تو چیزِ دیگری ...


    مولونا

    نوشته شده در جمعه 23 مهر 1395 ساعت 18:01 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 236 بازدید
  • []


  • ای دلِ پاره‌پاره‌ام،
    دیدنِ اوست چاره‌ام!
    اوست پناه و پُشتِ من؛
    تکیه بر این جهان مکن

    مولانا

    نوشته شده در شنبه 1 آبان 1395 ساعت 13:54 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار عارفانه | 314 بازدید
  • []


  • شب من نشان مویت
    سحرم نشان رویت

    قمر از فلک درافتد
    چو نقاب برگشایی

    صنما هوای ما کن
    طلب رضای ما کن

    که ز بحر و کان شنیدم
    که تو معدن عطایی...

    حضرت مولانا


    نوشته شده در سه شنبه 4 آبان 1395 ساعت 21:40 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار عارفانه | 242 بازدید
  • []


  • سرو خرامان منی ای رونق بستان من
    چون می روی بی‌من مرو...

    مولانا

    نوشته شده در پنجشنبه 6 آبان 1395 ساعت 12:46 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 193 بازدید
  • []

  • آن‌چه می‌گویم به قدر فهم توست
    مُـردم انـدر حـسـرتِ فهم درست

    صـورت زیبا نمــی آید به کار
    حرفی از معنی اگر داری بیار

    پا تهی گشتن به‌ است از کفش تنگ
    رنج قربت به که اندر خانه جنگ

    ظالم آن قومی که چشمان دوختند
    وز سخنها عالمی را سوختند

    موی بشکافی به‌عیب دیگران
    چو به‌عیب خود رسی کوری از آن

    هرکسی گرعـیـب خـود دیدی به پـیش
    کی بُدی فارغ وی از اصلاح خویش

    تیـغ دادن در کفِ زنگّیّ مست
    به که آید علم نادان را به دست

    خضر کشتی را برای آن شکست
    کـه تـوانـد کـشـتی ازفجّار رست

    ایـن سـخـن در سـینه دخلِ مغزهاست
    در خموشی مغز جان را صد نماست

    ایـن دهـان بر بند تا بینی عیان
    چشم­بند آن جهان حلق و دهان

    چـندگاهی بی لـب و بی‌گوش شو
    وانگهی چون لب حریفِ نوش شو

    ای برادر تو همین اندیشه ای
    مـابـقی تو استخوان و ریشه‌ای

    نیمِ عمرت در پریشانی رود
    نـیـمِ دیـگر در پشیمانی شود

    تا که احمق باقی است اندر جهان
    مرد مفلس کی شود محتاج نان

    حضرت مولانا

    نوشته شده در پنجشنبه 6 آبان 1395 ساعت 21:58 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 257 بازدید
  • []

  •  

    عاشق همه سال مست و رسوا بادا

    دیوانه و شوریده و شیدا بادا

    با هشیاری غصهٔ هرچیز خوریم

    چون مست شویم هرچه بادا بادا


    نوشته شده در يکشنبه 30 آبان 1395 ساعت 12:41 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار عارفانه | 320 بازدید
  • []


  • گاه سوی وفا روی،
    گاه سوی جفا روی،

    آنِ منی کجا روی؟
    بی‌تو به سر نمی‌شود

    مولانا


    گر تو پنداری
    به حسن تو نگاری هست، نیست
    ور تو پنداری
    مرا بی‌تو قراری هست، نیست

    مولانا

    نوشته شده در پنجشنبه 4 آذر 1395 ساعت 20:50 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 257 بازدید
  • []

  •  

    قهر است کار و آتش ،
    گریه ست پیشه‌ی شمع

    از ما وفا و خدمت ،
    وز یار بی وفایی

    مولانا

    نوشته شده در شنبه 6 آذر 1395 ساعت 21:42 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 409 بازدید
  • []

  •  

    هستم به وصال دوست دلشاد امشب

    وز غصهٔ هجر گشته آزاد امشب

    با یار بچرخم و دل میگوید

    یارب که کلید صبح گم باد امشب

    مولوی

     

    ای جان خبرت هست که جانان تو کیست

    وی دل خبرت هست که مهمان تو کیست

    ای تن که بهر حیله رهی میجوئی

    او میکشدت ببین که جویان تو کیست

    مولوی

    نوشته شده در شنبه 6 آذر 1395 ساعت 23:45 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 278 بازدید
  • []


  • تا چند تو پس روی به پیش آ
    در کفر مرو به سوی کیش آ
    در نیش تو نوش بین به نیش آ
    آخر تو به اصل اصل خویش آ
    هر چند به صورت از زمینی
    پس رشته گوهر یقینی
    بر مخزن نور حق امینی
    آخر تو به اصل اصل خویش آ
    خود را چو به بیخودی ببستی
    می‌دانک تو از خودی برستی
    وز بند هزار دام جستی
    آخر تو به اصل اصل خویش آ
    از پشت خلیفه‌ای بزادی
    چشمی به جهان دون گشادی
    آوه که بدین قدر تو شادی
    آخر تو به اصل اصل خویش آ
    هر چند طلسم این جهانی
    در باطن خویشتن تو کانی
    بگشای دو دیده نهانی
    آخر تو به اصل اصل خویش آ

    نوشته شده در سه شنبه 9 آذر 1395 ساعت 17:18 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 253 بازدید
  • [ادامه مطلب] []

  • گر هزاران دام باشد در قدم

    چون تو با مایی نباشد هیچ غم

    چون عنایاتت بود با ما مقیم

    کی بود بیمی از آن دزد لئیم

    نوشته شده در چهارشنبه 10 آذر 1395 ساعت 14:00 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار عارفانه | 239 بازدید
  • []

  • با یار به گلزار شدم رهگذری

    بر گل نظری فکندم از بی‌خبری

    دلدار به من گفت که شرمت بادا

    رخسار من اینجا و تو بر گل نگری

    نوشته شده در يکشنبه 14 آذر 1395 ساعت 11:59 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 319 بازدید
  • []


  • من از عالم،
    تو را تنها گزینم…
    روا داری که من غمگین نشینم؟!

    مولانا

    برچسب‌ها: مولوی,اشعار مولوی
    نوشته شده در دوشنبه 22 آذر 1395 ساعت 21:43 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 294 بازدید
  • []


  • ماییم و موج سودا
    شب تا به روز تنها

    خواهی بیا ببخشا
    خواهی برو جفا کن

    مولانا


    برچسب‌ها: مولوی,اشعار مولوی
    نوشته شده در جمعه 8 بهمن 1395 ساعت 14:31 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 265 بازدید
  • []


  • گفتم عشق را شبی : راست بگو! تو کیستی ؟
    گفت : حیاتِ باقـیم! عـمرِ خـوشِ مکرّرم

    مولانا

    برچسب‌ها: مولوی,اشعار مولوی
    نوشته شده در پنجشنبه 14 بهمن 1395 ساعت 19:53 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 274 بازدید
  • []


  • من و تو بی‌من و تو
    جمع شویم از سر ذوق

    خوش و فارغ ز خرافات
    پریشان من و تو

    مولانا


    جان سپردن به عشق
    آسانَست!
    وز پیِ عشقِ توست
    آسانـتر...

    مولانا

    برچسب‌ها: مولوی,اشعار مولویl
    نوشته شده در سه شنبه 19 بهمن 1395 ساعت 19:00 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 242 بازدید
  • []


  • آن که بی باده كند جانِ مرا مست، كجاست؟
    و آن که بيرون كند از جان و دلم دست، كجاست؟
    .
    و آن که سوگند خورم؛ جز به سر او نخورم
    و آن که سوگند من و توبه‌ ام اِشكست كجاست؟
    .
    و آن که جان‌ ها به سحر نعره زنانند از او
    و آن که ما را غمش از جاى ببرده‌ ست، كجاست؟
    .
    جانِ جان‌ است وگر جاى ندارد، چه عجب؟
    اين كه جا می طلبد در تن ما هست كجاست؟
    .
    غمزه ی چشم بهانه‌ ست وَ زان سو هوسی ست
    و آن که او در پس غمزه‌ست دل خست كجاست
    .
    پرده ی روشن دل بست و خيالات نمود
    و آن که در پرده چنين پرده ی دل بست، كجاست؟
    .
    عقل تا مست نشد چون و چرا پست نشد
    و آن كه او مست شد، از چون و چرا رست، كجاست؟
    .
    مولانا 💠

    نوشته شده در دوشنبه 16 اسفند 1395 ساعت 21:32 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 288 بازدید
  • []


  • جان و جهان! دوش کجا بوده‌ی؟
    نی غلطم، در دل ما بوده‌ای!
    .
    دوش ز هجر تو جفا دیده‌ام
    ای که تو سلطان وفا بوده‌ای
    .
    آه که من دوش چه سان بوده‌ام!
    آه که تو دوش که را بوده‌ای؟
    .
    رشک برم کاش قبا بودمی
    چون تو در آغوش قبا بوده‌ای…
    .
    زهره ندارم که بگویم تورا
    بی من بیچاره چرا بوده‌ای؟!
    .
    یار سبک روح! به وقت گریز
    تیزتر از باد صبا بوده‌ای
    .
    بی‌تو مرا رنج و بلا بند کرد
    باش که تو بنده بلا بوده‌ای
    .
    رنگ رخ خوب تو آخر گواست
    در حرم لطف خدا بوده‌ای
    .
    رنگْ تو داری، که ز رنگ جهان
    پاکی، و همرنگ بقا بوده‌ای
    .
    آینه‌ ای، رنگ تو عکس کسی ست
    تو ز همه رنگ جدا بوده‌ای…
    .
    مولانا

    نوشته شده در يکشنبه 29 اسفند 1395 ساعت 15:07 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 216 بازدید
  • []

  • آمده‌ام که سر نهم عشق تو را به سر برم

    ور تو بگوییم که نی نی شکنم شکر برم

    آمده‌ام چو عقل و جان از همه دیده‌ها نهان

    تا سوی جان و دیدگان مشعله نظر برم

    آمده‌ام که ره زنم بر سر گنج شه زنم

    آمده‌ام که زر برم زر نبرم خبر برم

    گر شکند دل مرا جان بدهم به دل شکن

    گر ز سرم کله برد من ز میان کمر برم

    اوست نشسته در نظر من به کجا نظر کنم

    اوست گرفته شهر دل من به کجا سفر برم

    نوشته شده در يکشنبه 6 فروردين 1396 ساعت 20:34 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 268 بازدید
  • []



  • در رَه دِل
    چه لطيف است سَفر،
    هيچ مگو...!

    مولانا

    برچسب‌ها: مولوی,اشعار مولوی
    نوشته شده در جمعه 2 تير 1396 ساعت 18:18 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 184 بازدید
  • []

  •               
    به پيشِ خلق، نامش "عشق" و
    پيشِ من "بلای جان"
    بلا و محنتي شيرين
    كه جز با وِی نياسایی!

    مولانا

    برچسب‌ها: مولوی,اشعار مولوی
    نوشته شده در جمعه 9 تير 1396 ساعت 20:20 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 195 بازدید
  • []


  • گفتم ز کجایی تو؟
    تسخر زد و گفت ای جان!
    نیمیم ز ترکستان، نیمیم ز فرغانه
    نیمیم ز آب و گل، نیمیم ز جان و دل
    نیمیم لب دریا، نیمی همه دردانه
    گفتم که رفیقی کن با من! که منم خویشت...
    گفتا که بنشناسم من خویش ز بیگانه
    من بی‌دل و دستارم
    در خانه خمارم..
    یک سینه سخن دارم!
    هین شرح دهم یا نه؟


    نوشته شده در يکشنبه 25 تير 1396 ساعت 22:42 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 248 بازدید
  • []

  • من بیخود و تو بیخود (من مست و تو دیوانه) ما را کی برد خانه

    من چند تو را (صد بار تو را) گفتم کم خور دو سه پیمانه

    در شهر یکی کس را هشیار نمی‌بینم

    هر یک بتر از دیگر شوریده و دیوانه

    جانا به خرابات آ تا لذت جان بینی

    جان را چه خوشی باشد بی‌صحبت جانانه

    هر گوشه یکی مستی دستی ز بر دستی

    و آن ساقی هر هستی با ساغر شاهانه

    تو وقف خراباتی دخلت می و خرجت می

    زین وقف به هشیاران مسپار یکی دانه

    ای لولی بربط زن تو مستتری یا من

    ای پیش چو تو مستی افسون من افسانه

    از خانه برون رفتم مستیم به پیش آمد

    در هر نظرش مضمر صد گلشن و کاشانه

    چون کشتی بی‌لنگر کژ می‌شد و مژ می‌شد

    وز حسرت او مرده صد عاقل و فرزانه

     

    نوشته شده در سه شنبه 27 تير 1396 ساعت 11:58 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 291 بازدید
  • []


  • بازآمدم چون عید نو تا قفل زندان بشکنم
    وین چرخ مردم خوار را چنگال و دندان بشکنم

    هفت اختر بی آب را کاین خاکیان را می خورند
    هم آب بر آتش زنم هم بادهاشان بشکنم

    از شاه بی آغاز من پران شدم چون باز من
    تا جغد طوطی خوار را در دیر ویران بشکنم

    ز آغاز عهدی کرده ام کاین جان فدای شه کنم
    بشکسته بادا پشت جان گر عهد و پیمان بشکنم

    امروز همچون آصفم شمشیر و فرمان در کفم
    تا گردن گردن کشان در پیش سلطان بشکنم

    روزی دو باغ طاغیان گر سبز بینی غم مخور
    چون اصل‌های بیخشان از راه پنهان بشکنم

    من نشکنم جز جور را یا ظالم بدغور را
    گر ذره ای دارد نمک گیرم اگر آن بشکنم

    هر جا یکی گویی بود چوگان وحدت وی برد
    گویی که میدان نسپرد در زخم چوگان بشکنم

    گشتم مقیم بزم او چون لطف دیدم عزم او
    گشتم حقیر راه او تا ساق شیطان بشکنم

    چون در کف سلطان شدم یک حبه بودم کان شدم
    گر در ترازویم نهی می دان که میزان بشکنم

    چون من خراب و مست را در خانه خود ره دهی
    پس تو ندانی این قدر کاین بشکنم آن بشکنم

    گر پاسبان گوید که هی بر وی بریزم جام می
    دربان اگر دستم کشد من دست دربان بشکنم

    چرخ ار نگردد گرد دل از بیخ و اصلش برکنم
    گردون اگر دونی کند گردون گردان بشکنم

    خوان کرم گسترده ای مهمان خویشم برده ای
    گوشم چرا مالی اگر من گوشهٔ نان بشکنم

    نی نی منم سرخوان تو سرخیل مهمانان تو
    جامی دو بر مهمان کنم تا شرم مهمان بشکنم

    ای که میان جان من تلقین شعرم می کنی
    گر تن زنم خامش کنم ترسم که فرمان بشکنم

    از شمس تبریزی اگر باده رسد مستم کند
    من لاابالی وار خود استون کیوان بشکنم
                دیوان شمس  غزل شماره 1375

    نوشته شده در پنجشنبه 24 خرداد 1397 ساعت 15:39 توسط : اشعار فاطمه | دسته : گزیده اشعار مولوی | 116 بازدید
  • []


  • صفحه قبل 1 2 3 صفحه بعد
    سفارش تبليغات
    فرش کاشان | آژانس هواپیمایی | اجاره منزل مبله در شیراز | آموزش بازاریابی | میز کانتر | گیت کنترل تردد | اجاره سوئیت در شیراز | نوبت دهی پزشکان شیراز | پاپ آپ نمایشگاهی | دکتر نوروزیان | منزل مبله شیراز | طلایاب | ثبت شرکت | منزل مبله | محمد دبیری
    X
    تبليغات