گفت آن چیز دگر نیست، دگر هیچ مگو...

گفتم: ای عشق!من از چیز دگر می‌ترسمگفت آن چیز دگر نیست، دگر هیچ مگو...

عاشقان را شد مدرس حسن دوست

عاشقان را شد مدرس حسن دوست دفتر و درس و سبقشان روی اوست خامشند و نعرهٔ تکرارشان می‌رود تا عرش و تخت یارشان درسشان آشوب و چرخ و زلزله نه زیاداتس...

تا به کجا کشد مرا مستی ِبی امانِ تو...

صبر پرید از دلم...عقل گریختاز سرم...تا به کجا کشد مرامستی ِبی امانِ تو...مولانا

عید هر کس...

عید هر کس آن مهی باشد که او قربان اوست ...(مولانا)

زهی عشق...

زهی عشق زهی عشق که ما راست خدایاچه نغزست و چه خوبست چه زیباست خدایااز آن آب حیاتست که ما چرخ زنانیمنه از کف و نه از نای نه دف‌هاست خدایایقین گشت که آن شاه در این عرس ...

هان ای طبیب عاشقان....

ابیاتی برگزیده از اشعار مولانا