تو مپندار که خاموشی من،هست برهان فراموشی من

دشت ها نام تو را می گویندکوه ها شعر مرا می خوانندکوه باید شد و ماندرود باید شد و رفتدشت باید شد و خوانددر من این جلوه ی اندوه ز چیست ؟در تو این قصه ی پرهیز که چه ؟در من ا...

چون مصرعِ شعری زیبا...

و توچون مصرعِ شعری زیباسطر برجسته ای اززندگیِ من هستی

کاش آن آینه ای بودم من ...

کاش آن آینه ای بودم من که به هر صبح تو را می دیدم می کشیدم همه اندام تو را در آغوشسرو اندام تو با آنهمه پیچآنهمه تاب آنگه از باغ تنت می چیدم گل صد بوسه ناب

بی تو سر گردانتر از نسیم سحرم

بی تو سر گردانتراز نسیم سحرماز نسیم سحر سرگردانبی سرو سامانبی تو اشکمدردمآهمآشیان برده ز یادمرغ درمانده به شب گمراهمبی تو خاکستر سردمخاموش