چون تو با مایی، نباشد هیچ غم ...

گر هزاران دام باشد در قدم چون تو با مایی نباشد هیچ غم چون عنایاتت بود با ما مقیم کی بود بیمی از آن دزد لئیم

ديگرانت "عشق" مي خوانند...

ديگرانت "عشق" مي خوانند و من "سلطانِ عشق" ...اي تو بالاتر ز وهمِ اين و آنبي من مرو!...

چو شهر عشق من شهری ندیدم ...

سفر کردم به هر شهری دویدمچو شهر عشق من شهری ندیدمندانستم ز اول قدر آن شهرز نادانی بسی غربت کشیدممولانا

چون نباشد عشق را پروای او

هر که او از هم‌زبانی شد جدا بی زبان شد گرچه دارد صد نوا چونک گل رفت و گلستان درگذشت نشنوی زان پس ز بلبل سر گذشت جمله معشوقست و عاشق پرده‌ای زن...