که یزدان ‌پرستم نه خسروپرست ...

که خون ریختن نیست آیین مانه بد کردن اندر خور دین مابخوانی مرا بر تو باشد شکستکه یزدان ‌پرستم نه خسروپرستفردوسی

شعری از فردوسی ...

چو گفتـــــار بيهــوده بسيــار گشت سخنگوي در مردمي خوار گشت به نايـافت رنجه مـكن خـــــويشتن كه تيمـار جان باشد و رنج تـن ****اشعار فردو...

مدارا و صلح

همی خواهم از کردگار جهان که نیرو دهد آشکار و نهان که با زیردستان مدارا کنیم زخاک سیه مشک سارا کنیم مدارا خرد را برادر بود خرد ب...

مهربانی و بی آزاری

نوازش به هر جا بود دلپذیر چه از مرد برنا چه از مرد پیر همیشه دلت مهربان و باد و گرم پر از شرم جان، لب پر آوای نرم بکوشید تا رنج ها کم کنید ...

نباشد همی نیک و بد پایدار...

نباشد همی نیک و بد پایدار همان به که نیکی بود یادگار دراز است دست فلک بر بدی همه نیکویی کن اگر بخردی چو نیکی کنی، نیکی آید برت بدی را بدی باشد اندر خورت فردوس...

این سـرای فـریب

بدان ای پسر کاین سـرای فـریب ندارد تـو را شـادمــان بی‌نهیـب نگهــــدارِ تـن باش و آنِ خـِــرد چو خواهی که روزت به بد نگذرد