نوازش به هر جا بود دلپذیر چه از مرد برنا چه از مرد پیر
همیشه دلت مهربان و باد و گرم پر از شرم جان، لب پر آوای نرم
بکوشید تا رنج ها کم کنید دل همگنان شاد و خرم کنید
چو خواهید یزدان بود یارتان کند روشن این ابر بازارتان
کم آزار باشید و هم کم زیان بدی را مبندید هرگز میان
فردوسی