یاد من باشد فردا حتمابه سلامی، دل همسایه ی خود شاد کنمبگذرم از سر تقصیر رفیق، بنشینم دم درچشم بر کوچه بدوزم با شوقتا که شاید برسد همسفری، ببرد این دل مارا با خود..و بدا...

۰ ۴۲۲

یاد من باشد دم صبحمهربان باشم با مردم شهر و فراموش کنم هر چه گذشتفریدون مشیری

۰ ۴۵۷

من نیز، چو خورشیددلم زنده به عشق است...راه دل خود را نتوانمکه نپویمهر صبحدر آیینه ‌ی جادوییِ خورشیدچون می ‌نگرماو همه من، من همه اویم!

۰ ۴۳۵۶

مشت می کوبم بر درپنجه می سایم بر پنجره هامن دچار خفقانم، خفقان!‏من به تنگ آمده ام از همه چیز بگذارید هواری بزنم ...فریدون مشیری

۰ ۱۷۶۶

بی تو ، مهتاب شبی باز از آن کوچه گذشتمهمه تن چشم شدم خیره به دنبال تو گشتمشوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودمشدم آن عاشق دیوانه که بودم !

۰ ۹۵۳

عمری به هر کوی و گذر گشتم که پیدایت کنماکنون که پیدا کرده ام ، بنشین تماشایت کنم فریدون مشیری

۰ ۴۷۰

خوب ِ خوب ِ نازنین ِ من!نام ِ تو مرا همیشه مست می کند؛بهتر از شراب...بهتر از تمام ِ شعرهای ناب!فریدون مشیری

۰ ۳۸۹

غم دنيا نخواهد يافت پايانخوشا در بر رخ شادی ‌گشايانخوشا دل‌های خوش، جانهای خرسندخوشا نيروی هستی زای لبخندفریدون مشیری

۰ ۴۶۴

این دلاویزترین حرف جهان را همه وقتنه به یک بار و به ده بار، که صد بار بگو..."دوستم داری؟" را از من بسیار بپرس"دوستت دارم " را با من بسیار بگو...فریدون مشیری

۰ ۴۱۰

ای بینوا، که فقر تو، تنها گناه توست ! در گوشه ای بمیر! که این راه،راه توست این گونه گداخته ،جز داغ ننگ نیست وین رخت پاره،دشمن حال تباه توست در کوچه های یخ زده ،بیمار...

۰ ۴۲۸

این منم تنها و حیران، نیمه شب ؛کرده ام همراز خودمهتاب را…گویم امشب بینم آن گل را به خواب؟من مگر در خواب بینم خواب را...

۰ ۳۹۴

همه می پرسند:- چیست در زمزمه مبهم آب ؟- چیست در همهمه دلکش بــرگ ؟- چیست در بازی آن ابر سپید ¸روی این آبی آرام بلند که تو را می برد این گونه به ژرفای خیال "چیست که د...

۰ ۱۴۴۹

نفسم را پر پرواز از توست به دماوندِ تو سوگند که گر بگشایند بندم از بند؛ ببینند که آواز از توست! همه اجزایم با مهر تو آمیخته است همه ذراتم با جان تو آمیخته باد خون پاکم ک...

۰ ۴۴۲

اگر در کهکشانی دوردلی یک لحظه در صد سال یاد من کندبی شک دل من در تمام لحظات عمربه یادش می تپد پرشور

۰ ۳۹۶

سیه چشمی به کار عشق استادمرا درس محبت یاد می داد،مرا از یاد برد آخر ولی من،بِجز او عالمی را بُردم از یاد...!‏فریدون مشیری و شعر دوستیدل من دير زمانی است كه می پندارد :« ...

۰ ۴۴۳

راه خواهم افتاد باز از ریشه به برگ باز از بود به هست باز از خاموشی تا فریاد

۰ ۳۲۴

نام تو اگر چه بهترین سرود زندگیستمن، تورا به خلوتِ خداییِ خیال خود"بهترینِ بهترینِ من" خطاب میکنمبهترینِ بهترینِ من.فریدون مشیری

۰ ۳۷۶

بدین افسونگری، وحشی نگاهی، مزن بر چهره رنگ بیگناهی . شرابی تو،شراب زندگی بخش شبی می نوشمت خواهی نخواهی .

۰ ۴۸۸

سیه چشمی به کار عشق استاد به من درس محبت یاد می داد مرا از یاد برد آخر ولی من بجز او عالمی را بردم از یاد

۰ ۵۳۵

سحر با من درآمیزد که برخیز نسیمم گل به سر ریزد که برخیز زرافشان دختر زیبای خورشید سرودی خوش برانگیزد که برخیز سبو ،چشمک زنان،از گوشه اطاق به دامانم درآویزد که برخی...

۰ ۴۲۵

« دوستت دارم » رامن دلاویزترین شعر جهان یافته اماین گل سرخ من است. دامنی پر کن از این گل که دهی هدیه به خلقکه بری خانه دشمنکه فشانی بر دوست،راز خوشیختی هرکس به پر...

۰ ۵۱۲