نديدمت كه بكردى وفا بدان چه بگفتى
طريق وصل گشادى، من آمدم تو برفتى!
.
وفاى عهد نمودى، دل سليم ربودى
چو خويشتن به تو دادم تو ميل بازگرفتى…
.
نه دست عهد گرفتى كه پاى وصل بدارم؟
به چشم خويش بديدم خلاف هر چه بگفتى!
.
هزار چاره بكردم كه هم عنان تو گردم
تو پهلوان تر از آنى كه در كمند من افتى
.
نه عدل بود نمودن خيالِ وصل و ربودن
چرا ز عاشق مسكين هم اولش ننهفتى!؟
.
تو قدر صحبت ياران و دوستان نشناسى
مگر شبى كه چو سعدى به داغ عشق بخفتى…
.
سعدی
وبلاگ گزیده اشعار / اشعار عارفانه / اشعار عاشقانه
