از چهره ی، برافروخته، گل را، مشکن!
افروخته، رخ مرو، تو دیگر، به چمن!
گل را، تو دگر، مکن خجل، ای مه من!
مشکن، به چمن، ای مه من، قدر سخن!
این شعر از اهلی شیرازی هست که به اشتباه به نام سعدی بیان میشه