تا مقصد عشاق، رهی دور و دراز است
یک منزل از آن بادیه ی عشق مجاز است
در عشق اگر بادیه ای چند کنی طی
بینی که در این ره چه نشیب و چه فراز است
عشق است که سر در قدم ناز نهاده
حُسن است که می گردد و جویای نیاز است!
وحشی، تو برون مانده ای از سعیِ کمِ خویش
ورنه درِ مقصود به روی همه باز است…
وحشی بافقی
وبلاگ گزیده اشعار / اشعار عارفانه / اشعار عاشقانه
