شبی دودِ خلق آتشی برفروخت
شنیدم که بغداد نیمی بسوخت
.
یکی شکر گفت اندران خاک و دود
که دکان ما را گزندی نبود!
.
جهاندیده ای گفتش ای بوالهوس
تو را خود غم خویشتن بود و بس؟!
.
پسندی که شهری بسوزد به نار
وگرچه سرایت بود بر کنار؟
سعدی
ارتقاء سریع سایت در گوگل با ❌بک لینک قوی❌
مشاهده