گزیده اشعار / اشعار عارفانه / اشعار عاشقانه

ای باغبانای باغبان ای باغبان آمد خزان آمد خزانبر شاخ و برگ از درد دل بنگر نشان بنگر نشانای باغبان هین گوش کن ناله درختان نوش کننوحه کنان از هر طرف صد بی‌زبان صد بی‌ز...

۰ ۵۰۵

دلبرا! پیش وجودت همه خوبان عدمندسروران بر در سودای تو خاک قدمندشهری اندر هوَست سوخته در آتش عشقخلقی اندر طلبت غرقهٔ دریای غمندخون صاحب‌نظران ریختی، ای کعبهٔ حسنقتل ...

۰ ۷۶۸

تو چرا جمله نبات و شکری تو چرا دلبر و شیرین نظریتو چرا همچو گل خندانیتو چرا تازه چو شاخ شجریتو به یک خنده چرا راه زنیتو به یک غمزه چرا عقل بریتو چرا صاف چو صحن فلکیتو چر...

۰ ۸۲۰

حاصل عمر زخود بیخبران آه بودهرکه از خویشتن آگاه شد آگاه بودنتوان در حرم قدس به پرواز رسیدپر سیمرغ درین راه پر کاه بودپیش چشمی که به یکتایی آن سرو رسیدطوق هر فاخته ای ه...

۰ ۶۷۳

فرمان قطعی است تو باید شاد باشیشادی یک فرمان است از جانب خداوند یا زندگي. غیر از این عمل کنیم دچار مشکل خواهیم شد.تمامی مشکلات ، بیماری ها ، ناراحتی ها و ناهنجاری ها در...

۰ ۷۲۷

«انداختن کینه»گر به هر زخمی تو پُرکینه شویپس کجا بی‌‌‌ صیقلْ، آیینه شوی؟‌‌(مولوی، مثنوی، دفتر اول، بیت ۲۹۸۰)‌اگر به هر دردسری، به هر حرفی که مردم می‌زنند و این مغ...

۰ ۶۶۸

امروز دیدم یار را آن رونق هر كار راخورشید از رویش خجل گردون مشبک همچو دلاز تابش او آب و گل افزون ز آتش در ضیاگفتم كه بنما نردبان تا بر روم بر آسمانگفتا سر تو نردبان سر ر...

۰ ۱۶۰۵

هله عاشقان بکوشید، که چو جسم و جان نمانددلتان به چرخ پَرَّد، چو بدن گران نمانددل و جان به آب حکمت، ز غبارها بشوییدهله تا دو چشم حسرت، سوی خاک‌دان نماندنه که هر چه در ج...

۰ ۸۱۰

این بار من یک بارگی در عاشقی پیچیده‌اماین بار من یک بارگی از عافیت ببریده‌امدل را ز خود برکنده‌ام با چیز دیگر زنده‌امعقل و دل و اندیشه را از بیخ و بن سوزیده‌امای مر...

۰ ۷۳۵

مثل آئینه مشو محو جمال دگراناز دل و دیده فرو شوی خیال دگرانآتش از نالهٔ مرغان حرم گیر و بسوزآشیانی که نهادی به نهال دگران در جهان بال و پر خویش گشودن آموزکه پریدن نت...

۰ ۷۹۴

از حادثهٔ جهان زاینده مترسوز هرچه رسد چو نیست پاینده مترساین یکدم عمر را غنیمت میداناز رفته میندیش وز آینده مترسمولویحادثه‌های دنیا، همچون زایندگی طبیعت، پیوسته د...

۰ ۲۵۲۳

گر عاقلی در عشق او، دیوانه شو دیوانه شوور هوش داری زودتر مستانه شو مستانه شومستی چشم یار بین مستی گزین مستی گزینزنجیر زلف او بگیر دیوانه شو دیوانه شوگر عاشقی زو غم مخ...

۰ ۱۱۷۲

شاد باش و فارغ و ایمن که منآن کنم با تو که باران با چمنمن غم تو می‌خَورم، تو غم مخَوربر تو من مشفق‌ترم از صد پدرهان و هان این راز را با کس مگوگرچه از تو شه کند بس جست‌و...

۰ ۱۸۹۳۷

گر تو گرفتارم کنی من با گرفتاری خوشمگر خوار چون خارم کنی، ای گل بدان خواری خوشمزان لب اگر کامم دهی، یا آنکه دشنامم دهیبا این خوشم با آن خوشم ،با هر چه خوش داری خوشمخوا...

۰ ۲۱۷۴

گُلعِذاری ز گلستانِ جهان ما را بسزین چمن سایهٔ آن سروِ روان ما را بسمن و همصحبتیِ اهلِ ریا دورَم باداز گرانانِ جهان، رَطلِ گران ما را بسقصرِ فردوس به پاداشِ عمل می‌ب...

۰ ۲۲۳۶

باغبان گر پنج‌روزی صحبتِ گل بایدشبر جفایِ خارِ هجران صبرِ بلبل بایدشای دل اندر بندِ زلفش از پریشانی مَنالمرغِ زیرک چون به دام افتد تحمل بایدشرندِ عالم‌سوز را با مص...

۰ ۱۴۱۷

عکسِ رویِ تو چو در آینهٔ جام افتادعارف از خندهٔ مِی در طمعِ خام افتادحُسن رویِ تو به یک جلوه که در آینه کرداین همه نقش در آیینهٔ اوهام افتاداین همه عکسِ می و نقشِ نگار...

۰ ۱۳۲۶

آری آری زندگی زيباستزندگی ، آتشگهی ديرنده پابرجاستگر بيفروزيش ، رقص شعله اش در هر كران پيداستور نه خاموش است و خاموشی گناه ماستسیاوش کسراییخوشنویسی: نوید سیفی

۰ ۱۴۳۶

زندگی ترجمه ی روشن خاک است در آیینه ی عشقزندگی سهم تو از این دنیاستزندگی پنجره ای باز به دنیای وجودتا که این پنجره باز است جهانی با ماستآسمان، نور، خدا، عشق، سعادت با ...

۰ ۱۵۱۴

هله عاشقان بکوشید که چو جسم و جان نمانددلتان به چرخ پرد چو بدن گران نمانددل و جان به آب حکمت ز غبارها بشوییدهله تا دو چشم حسرت سوی خاکدان نماندنه که هر چه در جهانست نه ...

۱ ۲۳۶۷۲

ای بسا کارا که اول صعب گشتبعد از آن بگشاده شد سختی گذشتبعد نومیدی بسی اومیدهاستاز پس ظلمت بسی خورشیدهاستمولوی

۰ ۱۱۸۷

سینه از آتش دل، در غم جانانه بسوختآتشی بود در این خانه، که کاشانه بسوختتنم از واسطهٔ دوری دلبر بگداختجانم از آتشِ مهرِ رخِ جانانه بسوختسوز دل بین که ز بس آتش اشکم، دل ...

۰ ۱۱۲۴

تو كیستی، كه من اینگونه بی تو بی تابم !؟«فریدون مشیری»تو كیستی، كه من اینگونه بی تو بی تابم؟شب از هجوم خیالت نمی برد خوابم تو چیستی، كه من از موج هر تبسم توبسان قایق، س...

۰ ۹۸۵

ز هر کسی چه شکایت کنم چو می‌دانمکه جرم من ز من است و بلای خویش منمبه هیچ روی مرا نیست رستگاری رویکه هست دشمن من در میان پیرهنمحساب بر نتوانم گرفت بر خود از آنکبه هر حسا...

۰ ۱۱۰۷